the same place, the same computer shop pero nasa computer #13 ako. dapat nasa computer #15 eh.hahaha,naaalala ko tuloy lahat.tskk XD
dahil first day pa lang nakaiyak na ako at na-feel ko na kung gaano kalungkot ang mahiwalay at malayo sa mga taong hinding hindi mo gustong iwanan…
kadrama ah!lanjo!hahaha
ung iba ang pinoproblema na lang ngyon ung grades nila para maipasa ang huling year na ‘to pero ako kailangan ko munang problemahin kung mababayaran ko ba lahat ng bayarin para makagraduate. hindi ko alam kung makakasabay pa ako sa mga ka-batch ko na umakyat sa stage at tumanggap ng diploma at makasayaw pa sa grad. ball suot ung pinaplano kong design ng damit ko. excited na akong makagraduate pero parang malabo na atang mangyari un.dati napapanood ko lang sa tv ung mga ganitong storya at hndi ko akalain na mangyayari pala sakin ung nangyari sa kanila. kc naman eh pasok pa ako ng pasok sa mahal na school na hndi ko naman naisip na mangyayari to sa’min.kasalanan ko rin naman kaya kung kailangan kong tumigil eh handa na ako.buti na ung makapag-aral ang kapatid ko,khit ako eh magtrabaho na lang.un naman ang realidad ng buhay. gusto ko ng umiyak pero hndi ko magawa lalo na pag makikita ako ng nanay ko. alam kong nahihirapan na rin sya kung saan kukuha ng pera. gusto ko ng tumulong pero wag na lang daw,mag-arala na lng daw ako. sa Diyos na lang tlga ako kumakapit sa lahat ng mga nangyayaring ‘to.sa Kanya na lang ako nagtitiwala na matatapos din to. alam kong pagkatapos nito eh may the best na mangyayari sakin at sa pamilya ko. kung hndi man ako maka-graduate, alam kong may dahilan Siya kung bakit nangyari un. handa ako sa lahat ng mangyayari dahil alam kong the best pa rin ang magiging resulta nito kahit gaano kasakit at kahirap. kaya paano ba yan? kailangan ko na ring magbanat ng buto at magapaka-entrepreneur o businesswoman! pero umaasa pa rin ako na makakagraduate ako.kaya ko to! alam ko na hindi ako bibiguin ng Diyos. makakapaglakad ako sa gitna ng harap ng madaming tao,aakyat sa stage at tatanggapin ang diploma kasabay ng mga kaibigan ko at kasama ng buong pamilya ko dahil para sa kanila lahat ng un :))
bakit ganun?ang haba pala nung nagawa ko.hindi ko akalain un ha.hahahaha.at least may post na uli aong bago!parang nobela na eh.bakit ganun?! XD
bakit ganun?nakita ko lang uli ang picture nya, crush ko na uli sya.sabi ko hndi ko na sya crush eh.tama na ung sampung taong pag-asa sa kanya!sobrang kamartiran na un.pero bakit nga ganun? kahit anong pigil eh babalik at babalik pa rin ung nararamdaman mo.ano un lagi na lang may flashback?hindi ba pedeng maging chronological na lang para tuloy-tuloy lng ang buhay at di na kailangang balikan pa ang nakaraan.hindi ko naman sya nakikita lagi pero bkit ganun ang laki pa rin ng epekto nya sakin.ano un prang gravity lng? hndi mo nakikita o nahahawakan pero malaki ang epekto kung mawawala bigla.lalo na nga siguro kung mawawala un sa formula sa physics.paano na lang ang projectile motion, ang velocity!maiiwan silang nakalutang!pero gusto ko pa rin sya eh.final na un.gusto ko pa rin sya.siguro kaya nsabi kong hndi ko na sya crush kc un nga hndi ko naman sya laging nakikita tapos hindi na sya kasing cute nung dati,pero kahit na!,andun pa rin ung asset nya na nagustuhan ko.to be specific non-current asset,hindi nawawala at hindi pedeng ma-consume,kanyang-kanya na ang kagwapuhan nya!investment nya un at hndi nya pedeng i-withdraw.pero kahit na inamin ko ng gusto ko pa rin nga sya (ang kulit ko) may times na nawawala tlga eh.siguro dahil sa certain factors na hndi ko ma-identify. dahil sa different factors na un eh naapektuhan ang demand ko.bumababa ang quantity demanded ko pro mnsan naman ang taas taas.ang gusto ko lang naman sana eh magkaroon uli kami ng connection,i mean magkausap lng kht one minute.achievment na un!mababaw lng akong tao.pero mangyayari kaya un.magkaiba kc kmi ng school tsaka ng hilig kya baka imposible un.parang ung cable lng sa computer.kapag may isang maling crimp sa alinman sa rj45 at mali mali ang arrangement ng kulay, eh hndi ka makaka-connect sa network kaya aun broken hearted ka na.pero kahit na pede pa rin ung mangyari.nananatili akong positibo sa kabila ng mga dahilan na un.naniniwala akong ang pag-ibig ay lilitaw at lilitaw pa rin dahil ssa teoryang romantisismo. maraming pedeng maging solusyon sa mga problemang inaakala mong wala ng pag-asang ma-solve. tulad na math. pede mong lagyan ng log ang both sides of equation para masolve mo ung nawawalang sagot.dba?pede un.pede ring ln.may calculator naman kaya madali lang.masakit umasa pero hanggang mgyon gusto ko pa ring umasa.malay ko ba, baka magkita uli kami ten years from now at sya pla ang maging partner ko from now on till the end.chaka lang! at pag nagkita nga uli kami masasabi ko lang na yan ang taong hanggang sa huli mananatili sa puso ko kahit na ni-minsan ay hindi nya nalaman na mula pa pagkabata andun na ako sa tabi nya naghihintay na mapansin at maramdaman man lang. ano un multo lang?naghihintay tas magpaparamdam?hahahaha XD
bakit nga ba ganun?hndi ko alam kung madrama ba ‘to o pang-utas lang o walang kwenta tlga.ewan?!parang computer lng,hndi ko tlga maintindihan.ang gulo!haha
pag nagppractice kahit nkakapagod, masaya naman; kahit nagkakagulo sa steps,nakikita namang nagtutulungan;kahit stress na stress na eh masipag pa din magpractice;tapos pagkatapos ng practice kakain na lang; tapos mag-pipicturan; tapos ipapa-upload; tapos pagdating ng presentation,KAGANDA!; tapos KASAYA na; tapos tapos na un lahat,iba na ngayon.miss ko na ang ganung practice pag P.E time.hahaha.naninibago ako.nakakapanibago :(
AHHHHH!!!!!!!!!!sino ba namang hindi mababaliw kung ang taong pinag-uusapan nyo eh biglang susulpot sa likod mo.walanjo!tas ilang beses pang bumalik.ahhhh!nakaka-baliw :D wala na tuloy akong masabi kaya napalayas ko siya.ang bad ko.ahhhh…kc naman eh.andun na eh,wala na akong masabi.hahahaha
